Αποσύνθεση

Λίγες μέρες πριν τις κάλπες και στον πολιτικό χώρο κυριαρχεί η σύγχυση. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε τρομερό αδιέξοδο και όλα προμηνύουν την κατάρρευσή της.  Ο Βενιζέλος δείχνει πιο απεγνωσμένος από ποτέ κάνοντας δηλώσεις για αποχώρηση από την κυβέρνηση σε περίπτωση ισοπέδωσης της παράταξής του (που έτσι θα γίνει), προσπαθώντας να μειώσει με οποιοδήποτε τρόπο τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε εμφάνιση τους στα ιδιωτικά κανάλια δεν χάνει την ευκαιρία να προσπαθεί να αναδείξει τη δήθεν καταστροφή που θα κατακλύσει τη χώρα σε περίπτωση εκλογής του και την αβεβαιότητα που θα υπάρχει. Λες και τόσα χρόνια η χώρα δεν υπέφερε πολλά και κολυμπούσε στη σταθερότητα που η κυβέρνηση Σαμαρά κατασκευάζει και ορίζει οτι έχει επιτευχθεί. Ο κόσμος δεν βλέπει και δεν μπορεί να κρίνει μάλλον...

Μου φαίνεται πραγματικά τρομερό πώς μία τόσο βάρβαρη, αντισυνταγματική και διεφθαρμένη κυβέρνηση έχει επιβιώσει αν λάβει κανείς του υπόψιν την πολιτική που έχει ακολουθήσει, το αντίκτυπο στην κοινωνία, την καταπάτηση του συντάγματος και τις τελευταίες αποκαλύψεις με τον Μπαλτάκο. Σε αυτές ήρθαν να προστεθούν και οι αποκαλύψεις των Financial Times για τη συνάντηση στις Κάννες όπου στήθηκε από τους Ευρωπαίους εταίρους σε συνεργασία με τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά η αντικατάσταση του Παπανδρέου από τον Παπαδήμο και το στήσιμο της επόμενης κυβέρνησης. Ακόμη  αποκαλύφθηκε πώς είχε προβλεφθεί η γραμμή που θα ακολουθούσε η Ευρώπη σε περίπτωση που στις εκλογές του 2012 έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ, με το λεγόμενο "σχέδιο Ζ".

Η κυβέρνηση Σαμαρά είναι μία κυβέρνηση ζωντανών νεκρών που εξ αρχής βρωμούσε σάπιο. Από το σκανδαλώδες στήσιμό της, τα πρόσωπα που την απάρτισαν, την εφαρμοζόμενη πολιτική και το αντίκτυπό της στην κοινωνία, την προπαγάνδα και το παρασκήνιο στη δικαιοσύνη και τη Χρυσή Αυγή, μέχρι και τις ιδιωτικοποιήσεις και την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχία της χώρας, η κυβέρνηση αυτή, αλλά και αυτές που προηγήθηκαν, οδήγησε στην αποσύνθεση τη χώρα. Και τώρα φαίνεται πώς ήρθε ο καιρός που οι πολιτικοί που παρασίτησαν την χώρα σάπισαν τόσο, που απειλούν την επιβίωση της και των πολιτών φυσικά.

Τον τελευταίο καιρό μπροστά στον φόβο για δριμύτατη εκλογική ήττα η κυβέρνηση Σαμαρά προχώρησε στην πιο ξεδιάντροπη προεκλογική εκστρατεία διαφημίζοντας πλεονάσματα, έξοδο στις αγορές και από την ύφεση ακόμη, κάτι το οποίο δεν χρειάζεται να διαψευστεί από μεγάλους οικονομολόγους καθώς αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην κοινωνία και το κράτος. Όταν έχεις 28% ανεργία και μία χώρα που μαστίζεται από την φτώχεια, όταν εξακολουθείς να ξεπουλάς σκανδαλωδώς την κρατική περιουσία, βλέπε ελληνικό, αιγιαλούς, αεροδρόμια και άλλα, δεν δύναται να  εξακολουθείς να μιλάς για ανάπτυξη και succes story, παρά για στυγνή δολοφονία. Τα δε κοινωνικά μερίσματα, αποτέλεσαν ένα πυροτέχνημα ξεφτυλίσματος, που τελικά στόχευε σε λίγους και εκλεκτούς, αν και επικοινωνιακά παρουσιάστηκε σαν δώρο προς την πολιτεία.

Σύμμαχοι στην όλη απελπισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. που σε κάθε περίπτωση εξυμνούν τον Σαμαρά και τη δήθεν σταθερότητα που μόνο αυτοί τη βλέπουν, ενώ από την άλλη λασπολογούν και κινδυνολογούν εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, λες και αυτός είναι υπέυθυνος για τη μέχρι τώρα κατάντια της χώρας. Επιλεκτική αμνησία θα έλεγα προς το παρόν. Έχει πλάκα να παρακολουθείς όλα αυτά και να ακούς δηλώσεις του τύπου "η ψήφος δεν είναι παιχνίδι" λες και οι πολίτες δε μπορούν να καταλάβουν τι είναι καλό για τη χώρα και μόνο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, που μας έφεραν ως εδώ, θα μας σώσουν.

Μας περνάν ξεκάθαρα για ηλίθιους. Ας τους αποδείξουμε το αντίθετο λοιπόν.

Σίγουρα ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς φοβούνται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Μετά από την πιθανότατη επερχόμενη συντριβή τους κανείς δε θα μπορεί να τους ξεπλύνει. Το ξέρουν καλά και οι ίδιοι και γι' αυτό προσπαθούν απεγνωσμένα να σώσουν ότι μπορεί να σωθεί. Μαζί με την αποσύνθεση που έχουν οδηγήσει την κοινωνία αυτοκαταστράφηκαν και οι ίδιοι. Ήταν θέμα χρόνου. Αναμένουμε τις εξελίξεις.

Άντρακλες

 

Η Τουρκία είναι μία χώρα που αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα με τα δικά μας. Όπως εδώ έτσι κι εκεί, στα πλαίσια της "οικονομικής εξυγείανσης" όπως αρέσκονται να λένε οι φιλελεύθεροι πολιτικοί, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποίησεων και βάρβαρης πολιτικής εις βάρος του δημοσίου, των κρατικών επιχειρήσεων και τελικά προς τους πολίτες. Αυτοί είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους βλέπουμε να εκτυλίσσονται και τόσες αναταρραχές τον τελευταίο καιρό στη γειτονική χώρα. 

Αυτές τις μέρες ένα νέο κύμα αντίδρασης και διαδηλώσεων ξέσπασε στη χώρα. Αφορμή αποτέλεσε ο θάνατος 200 περίπου ατόμων σε ανθρακορυχείο το οποίο είχε πρόσφατα ιδιωτικοποιηθεί. Πηγές αναφέρουν οτι τα χρόνια που το ανθρακορυχείο ήταν κρατικό τα ατυχήματα που είχαν προκληθεί ήταν ελάχιστα ενώ μετά την ιδιωτικοποίηση ο αριθμός τους πολλαπλασιάστηκε. Παρόμοια περιστατικά ατυχημάτων μετά από ιδιωτικοποιήσεις έχουν παρατηρηθεί σε πολλές περιπτώσεις, με ένα τρανταχτό παράδειγμα να είναι οι σιδηροδρομικές εταιρίες της Μ. Βρετανίας, που μετά από εκατοντάδες ατυχήματα τα τελευταία χρόνια γίνεται αγώνας για την επανακρατικοποίηση τους. Αναφέρεται γενικά ότι μετά τις ιδιωτικοποιήσεις οι δαπάνες για τις συντηρήσεις και την ασφάλεια περιορίζονται σημαντικα, όπως έγινε και στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Μετά τα περιστατικά αυτά που έρχονται να προστεθούν σε δεκάδες άλλα που έλαβαν τόπο στο χώρο της πολιτικής της Τουρκίας, (βλέπε πλατεία Ταξίμ, φίμωση στο διαδίκτυο, χρηματισμοί υπουργών κ.τ.λ.) οι πολιτικοί και ιδιαίτερα ο Ερντογάν φαίνονται πιο συγχυσμένοι και φοβισμένοι από ποτέ. Σε τέτοιες περιπτώσεις φαίνεται και το πραγματικό πρόσωπο των ανθρώπων αυτών οι οποίοι δεν είναι τίποτα άλλο παρά κότες.

Σοκ προκάλεσε στο διαδίκτυο η εικόνα του συμβούλου του Ερντογάν που κλωτσά ανελέητα έναν συγγενή θύματος από τα ανθρακορυχεία. Ο άθρωπος είναι ξαπλωμένος στο έδαφος με δύο ένοπλους να τον κρατάνε. Μόνο τότε θα μπορούσε ένα τέτοιος δειλός να ορμήξει. Ο ίδιος ο Ερντογάν δεν είναι καλύτερος. Στο διαδίκτυο κυκλοφόρησε σήμερα βίντεο στο οποίο ο πρωθυπουργός της Τουρκίας φαίνεται να χτυπάει ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, κόρη επίσης θύματος στα ανθρακορυχεία, η οποία μόλις τον είδε φώναξε " τι κάνει εδώ ο δολοφόνος του πατέρα μου".

Τέλος είδαμε και τις τούρκικες αστυνομικές δυνάμεις να ρίχνουν νερό με πίεση κατά πολιτών, κάτι που είχε αποβεί μοιραίο για έναν άτυχο πολίτη στις προηγούμενες διαδηλώσεις και να στοχεύουν εναντίον κι ενός ατόμου με αναπηρικό καροτσάκι:

 

Φαίνεται ότι οι καθεστωτικές δυνάμεις στην Τουρκία έχουν πολλά κιλά αρχίδια. Οι Η.Π.Α. δήλωσαν ότι θα στηρίξουν την Τούρκικη κυβέρνηση σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Φαίνεται ακόμη ότι  έχουμε και πάρα πολλά κοινά με τη γειτονική χώρα. Εκτός από παρόμοια προβλήματα έχουμε και το ίδιο δειλούς πολιτικούς. Οι πολίτες της Τουρκίας τώρα βρίσκονται στους δρόμους και διεκδικούν τις ζωές τους. Εμείς δε βγήκαμε στους δρόμους όταν έπρεπε και δεν απαιτήσαμε τα αυτονόητα. Στις 25 του Μάη μπορούμε τουλάχιστον να αποδείξουμε το αντίθετο...

Η νέα Ελλάδα γεννιέται

Έχοντας μπει για τα καλά στην προεκλογική περίοδο και μπροστά στην επικείμενη συντριπτική ήττα του στις ευρωεκλογές, ο Αντώνης Σαμαράς συνεχίζει ακάθεκτα να ελπίζει ή έστω να προσπαθεί να κοροιδέψει τον εαυτό του και τους πολίτες, κάνοντας μεγαλόστομες και παραπλανητικές δηλώσεις μαζί με την επιθετική πολιτική κατά τις αντιπολίτευσης, που έχει ενταθεί τον τεύταίο καιρό. 

Μιλώντας στο "Βήμα της Κυριακής" που μαζί με άλλες εφημερίδες και τα γνωστά κανάλια φροντίζουν να τον ξεπλύνουν όπως όπως εν όψει των εκλογών, ο πρωθυπουργός δήλωσε: «Το κέλυφος σπάει τώρα! Και απελευθερώνονται οι μεγάλες δυνατότητες της χώρας και του λαού μας».

Η νέα ελλάδα που οραματίζεται ο Σαμαράς βγαίνει από ένα κέλυφος που σπάει αυτή ακριβώς τη στιγμή πριν τις εκλογές για να μας σώσει. Αυτό το κέλυφος συνειρμικά με οδήγησε σε κάποια αυγά, που στην προκειμένη περίπτωση είναι χρυσά. Δε ξέρω τι εικόνα είχε στο μυαλό του ο ίδιος αλλά κρινοντας από την εφαρμοζόμενη πολιτική και τις πράξεις του, το αυγό που φαντασιώνεται οτι θα γεννήσει την νέα του ελλάδα θα είναι αυγό φιδιού.

“Iδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε…”

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.

Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκοu (Νόμπελ Λογοτεχνίας 1998)
Privatizem a puta que vos pariu

Κοσμοπολίτικος Μπουφές

Wayne Thiebaud, “Pies pies pies”, 1961

Η ελπίδα του ποιητή: να είναι, σαν το τυρί κάποιας κοιλάδας, τοπικός, αλλά να τον εκτιμούν και αλλού. – Γ. Χ. Ώντεν

Όταν πρωτοπήγα στην Αγγλία να σπουδάσω, είχα την τύχη να ξέρω ήδη καλά τη γλώσσα. Έτσι, δεν μου πήρε παραπάνω από έναν-δυο μήνες να αιστανθώ πραγματικά άνετα. Το έφερε κι η τύχη να πιάσω φιλία με τον Μέρβιν, έναν καλούτσικο γλύπτη που αργότερα έγινε εξαιρετικός τατουατζής, καθώς και να ερωτευτώ την κόρη ενός σκωτσέζου αντισυνταγματάρχη, και πολύ γρήγορα όλη μου η ζωή εκτυλισσόταν στα αγγλικά.

Με γοήτευσε η αγγλική γλώσσα, τη βρήκα σπουδαία. Έμαθα ότι όχι μόνο δεν αληθεύουν τα στερεότυπα της «φτώχειας» με τα οποία τη στολίζουν όσοι δεν την ξέρουν, αλλά πως έχει και μια εξαιρετική εκφραστική ακρίβεια. Διάβασα για την ιστορία της και, καθώς ζούσα εκεί, πειραματίστηκα με τους ιδιωματισμούς, τις διαλέκτους και τις προφορές. Μου άρεσε τόσο η αίσθηση πως έκανα δικό μου κάτι με το οποίο δεν είχα μεγαλώσει, ώστε βρήκα ξεκαρδιστική την μητέρα του Μέρβιν όταν πρωτογνωριστήκαμε και είπε στον γιο της: «Συμπαθητικός ο φίλος σου αλλά να μην είχε αυτή τη λαϊκή λονδρέζικη προφορά, από πού είναι;»

Κοντά στη γλώσσα, με γοήτευαν κι οι συμπεριφορές, οι συνήθειες, αυτό που λέμε με την ευρεία έννοια πολιτισμό – δεν εννοώ τον Σέξπιρ αλλά τους συνδυασμούς των σάντουιτς (τυρί με πίκλες), τον τρόπο που κινείται το πλήθος στον υπόγειο, τα εδουαρδιανά σπίτια χωρισμένα σε δεκάδες διαμερίσματα με ατέλειωτες σκάλες, τις εναλλαγές στο Λονδίνο, μια πόλη που δεν είναι παρά εκατοντάδες ενωμένα χωριά. Κι έμαθα να απολαμβάνω. Κατάλαβα πως δεν ήταν αλήθεια ότι «δεν ξέρουν να διασκεδάζουν, να τρώνε, να καλαμπουρίζουν» αλλά πως διασκεδάζουν, τρώνε και καλαμπουρίζουν διαφορετικά, και πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα βάλει κανείς όλα σε μια απόλυτη αξιολόγηση – το τσάι με γάλα είναι υπέροχο αν το γευτείς στο πλαίσιό του, το ίδιο και η καστανή πικρή μπύρα νωρίς το απόγευμα, καθώς τινάζεις τα πόδια σου από τη βροχή.

Επτά σχεδόν χρόνια αργότερα, έπρεπε να γυρίσω στην Ελλάδα για να πάω στον στρατό. Η βρετανίδα τότε φίλη μου –διαφορετική, συγχωρείστε με, από την σκωτσέζα– ήταν απαρηγόρητη. Όχι μόνο της ήταν ακατανόητη αυτή η υποχρέωση –κι εγώ είχα δυσκολίες κατανόησης, για άλλους όμως λόγους– αλλά της ήταν ακόμη πιο ακατανόητο το ότι αφορούσε εμένα: «Μα εσύ» μου είπε «είσαι Βρετανός».

«Όχι» της απάντησα. «Δεν είμαι καθόλου Βρετανός, ούτε στο ελάχιστο. Είμαι εντελώς, απόλυτα, ολοκληρωτικά Έλληνας». Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί το να σε γοητεύουν οι γλώσσες και τα σάντουιτς του υπόλοιπου κόσμου –κι είμαι βέβαιος ότι αν είχα ζήσει στη Γαλλία, στη Ρωσία ή στην Ινδία, το ίδιο θα συνέβαινε– πρέπει να σημαίνει ότι δεν είσαι αυτό που είσαι. Ακόμη δεν το καταλαβαίνω.

Δεν είχα, όπως δεν έχω ακόμη, καμία ιδιαίτερη περηφάνια που είμαι Έλληνας. Απλώς είμαι. Οπότε δεν ήταν κάποιο πλήγμα στην συγκεκριμένη εθνική μου ταυτότητα που με ενόχλησε. Ήταν περισσότερο μια λεπτή, αδιόρατη, μάλλον ακούσια αλλά πάντως πολιτισμικά χτισμένη υπόνοια πίσω από αυτό το «μα εσύ είσαι Βρετανός», μια υπόνοια που ψιθυρίζει: είναι καλύτερο να είσαι Βρετανός παρά Έλληνας. Η ίδια υπόνοια, παρεμπιπτόντως, που διακρίνω πια όχι σε Βρετανούς αλλά σε Έλληνες, οι οποίοι γυρνούν στην Ελλάδα και λένε πράγματα όπως: «Μα επιτέλους, ούτε σε μια ουρά δεν μπορούμε να σταθούμε σαν άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα!»

Τα θυμάμαι όλα αυτά όλο το διάστημα που η διαμάχη στη χώρα μας για «Έλληνες και ξένους» φουντώνει. Και σκέφτομαι ότι αυτό που μου φαινόταν αντίθεση ανάμεσα σ’ εμένα, που με διέκρινε, πίστευα, η υγιής εκτίμηση τόσο για τα «δικά μου» όσο και για «του άλλου», και στους συμπατριώτες μου που εσωτερίκευαν σε τέτοιο βαθμό την υπεροχή «του άλλου» ώστε να γυρνούν με διάθεση να διδάξουν πώς στεκόμαστε στις ουρές, δεν ήταν στην πραγματικότητα κανένα βαθύ ρήγμα, παρά μόνο ίσως μια γρατζουνιά, μια επιφανειακή, προσχηματική διαφορά· ελάχιστα πιο βαθιά, είμαστε το ίδιο. Ο λόγος που μου φαινόταν αντίθεση και ρήγμα είναι ότι ξεχνούσα σε πόσο τεράστιο βαθμό εκείνο που μου έμοιαζε τόσο εύκολο, να σταχυολογώ πολιτισμικές εμπειρίες και να βυθίζομαι όσο θέλω στον άλλο –να το πω «κοσμοπολίτικο μπουφέ»;–, διατηρώντας όλη την ώρα μια αβίαστη συνείδηση του τόπου όπου γεννήθηκα, δεν είναι καθόλου εύκολο, δεν είναι καν μια «φυσιολογική» συμπεριφορά, αλλά κάτι που προϋποθέτει σκληρά ταξικά προνόμια: μόρφωση κι ευημερία – και μαζί την (κριτική) απόσταση που δημιουργούν, τη μεγάλη κατάκτηση που συχνά την ερμηνεύουμε λέγοντας πως δεν παρέμεινες όλη σου τη ζωή δέσμιος των συνθηκών σου, αλλά η πραγματικότητά της είναι πως οι συνθήκες σου ήταν από την αρχή πιο ευνοϊκές από ό,τι άλλων – είτε Ελλήνων είτε Βρετανών.

__

Δημοσιεύτηκε στο UNFOLLOW 26

Πηγή: http://artfullyonsaturday.wordpress.com/

Νέα Δημοκρατία: Η ενσάρκωση της "σοβαρής" Χρυσής Αυγής.

Περιμέναμε να έρθει στο φως η υπόθεση Μπαλτάκου για να πέσουμε για άλλη μια φορά από τα σύννεφα και να συνειδητοποιήσουμε την ερωτική σχέση Ν.Δ. με την Χρυσή Αυγή; Το πρόσωπο του ενός από τα δυο κυβερνώντα κόμματα συνίσταται από προσωπικότητες των οποίων οι θέσεις και οι απόψεις φλερτάρουν με τον ναζισμό και επικαλύπτονται με έναν φιλελεύθερο μανδύα. Πολλοί μάλιστα θέλουν να ξεχάσουν το πρόσφατο αμαυρωμένο ακροδεξιό παρελθόν τους. Η πρόσφατη ιστορία ωστόσο μαρτυρά μία κυβέρνηση με ακροδεξιές απολήξεις και φιλοναζιστική ιδεολογία. Η  ονείρωξη της "Σοβαρής" Χρυσής Αυγής του Μπάμπη Παπαδημητρίου είναι πραγματικότητα και αυτή τη στιγμή μας κυβερνά.

Πέρασε σχεδόν ένας μήνας από την σκανδαλώδη αποκάλυψη της υπόθεσης Μπαλτάκου και δεν έχει κουνηθεί φύλλο. Όταν σε άλλες χώρες βουλευτές παραιτούνται για μη πληρωμή προστίμων ή γιατί πέρασαν το φανάρι με κόκκινο, η κυβέρνηση Σαμαρά εξακολουθεί να κινείται προκλητικά στην ατιμωρησία προβάλλοντας το χρέος της να βγάλει τη χώρα από την κρίση δείχνοντας έναν έκδηλο φανατισμό κατά την παραμονή της στην εξουσία. Στον απόηχο της υπόθεσης Μπαλτάκου σκίστηκαν μερικά καλσόν με την παραίτηση του γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού, ενώ ο ίδιος ο Σαμαράς με τη συνοδεία Δένδια και Αθανασίου, δήλωναν ανήξεροι και ότι ο Μπαλτάκος είναι ένας φαντασιόπληκτος τρελάρας. Η Ν.Δ. αποκλήρωσε έτσι το παιδί της και ο Σαμαράς απαρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με το μέχρι πρότινος έμπιστο φίλο του και σύμβουλο του.

Οι παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη που επιβεβαιώθηκαν μέσα από τις αποκαλύψεις των βίντεο βάζουν σε ακόμη περισσότερες υποψίες για την πορεία που πήρε η υπόθεση με τις εισαγγελίες να αδιαφορούν για τα ντοκουμέντα και να κινούνται με άμεσες απειλές προς τη Χρυσή Αυγή για τυχόν άλλες αποκαλύψεις. Ο Σαμαράς και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι έμειναν ανέγγιχτοι.

Με μία γρήγορη ανασκόπηση πάντως, μπορούμε να δούμε ότι ο Αντώνης Σαμαράς φάνηκε να ζηλεύει εξ αρχής τις διακηρύξεις μίσους του Ναζιστικού μορφώματος, τις οποίες υιοθέτησε κατά την προεκλογική περίοδο και διατυπώθηκαν στις γνωστές του δηλώσεις για επανακατάληψη των πόλεων από τους μετανάστες και για αποκλεισμό των νηπίων από άλλες χώρες από τα νηπιαγωγεία! Η υιοθέτηση μιας τέτοιας ακροδεξιάς ατζέντας που θα συναγωνιζόταν την Χρυσή Αυγή φάνηκε από τις αποκαλύψεις του βίντεο του Μπαλτάκου ότι ήταν ένα αρκετά καίριο ζήτημα για την επιβίωση της Ν.Δ. και την κατάληψη της κυβέρνησης. Προκειμένου να μη χάσεις ψήφους από το ανταγωνιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής η Ν.Δ. άρχισε να αντιγράφει πολιτικές θέσεις της προσαρμόζοντας 'τες στο πιο φιλελεύθερο προφίλ της μεγάλης δεξιάς παράταξης.

Η Χρυσή Αυγή στη συνέχεια ευνόησε με την παρουσία της την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής και ήταν πανταχού παρούσα σαν σκυλάκι της κυβέρνησης κάνοντας την βρώμικη δουλεία γι' αυτή. Έτσι ένα ανελέητο κυνήγι μεταναστών και αντιφρονούντων, ξέσπασε υπό την ανοχή και την επιδιωκόμενη αδιαφορία της κυβέρνησης. Αδιάφορη ήταν και η αστυνομία η οποία συντάσσονταν φανερά στο μέρος της Χρυσής Αυγής, κάνοντας τα στραβά μάτια στις πράξεις της και διευκόλυνε το έργο της παίρνοντας εντολές για "Βίους αβίωτους" από τους αρχηγούς της. Οι φάκελοι με τα περιστατικά και τις καταγγελίες συσσωρεύονταν στο γραφείο του Ν. Δένδια και έμπαιναν κατευθείαν κάτω από το χαλί. Παράλληλα με όλα αυτά η Χρυσή Αυγή ήταν εκεί στηρίζοντας τις κυβερνητικές αποφάσεις και το πέρασμα σκανδαλωδών νομοσχεδίων ενώ ανέλαβε να υποστηρίξει ένθερμα τους Έλληνες εφοπλιστές και επιχειρηματίες, οι οποίοι είναι ευρέως γνωστοί για τις ιδιαίτερες σχέσεις με την κυβέρνηση.

Η Χρυσή Αυγή ήταν ωστόσο ένα χαρτί το οποίο η κυβέρνηση αποφάσισε να κάψει την κατάλληλη στιγμή. Η λαίλαπα αντιδράσεων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα έκανε τα δόντια της κυβέρνησης να τρίξουν και να την κάνουν να υιοθέτησει μετά εορτής έναν υποκριτικό αντιφασιστικό μανδύα. Όλοι ξαφνικά μιλούσαν για το ναζιστικό φαινόμενο της Χρυσής Αυγής διακηρρύσσοντας την τιμωρία και ίσως την κατάργηση του κόμματος ενώ ξαφνικά ήρθαν στο φως στοιχεία για τη δράση της Ναζιστικής οργάνωσης, που μήνες ήταν γνωστά αλλά για τα οποία δεν ήθελαν να μιλήσουν τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. και η κυβέρνηση. Λόγος ωστόσο είχε γίνει τόσο από περιοδικά και ελληνικές εφημερίδες όσο και από τον ξένο τύπο και κανάλια με εκτενή ρεπορτάζ που δεν έφτασαν ποτέ μέχρι εκείνη τη στιγμή στους ελληνικούς τηλεοπτικούς δέκτες.

Η μεταμόρφωση ωστόσο της Ν.Δ. σε ένα ακροδεξιό μόρφωμα είχε ολοκληρωθεί προ πολλού. Η μετανάστευση προσωπικοτήτων από το ΛΑΟΣ, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, γνωστός για τα ακροδεξιά του παραληρήματα και τις φανατικά αντικομμουνοστικές του θέσεις, αλλά και ο Μάκης Βορίδης επίσης γνωστός για το παρελθόν του στη νεολαία της ΕΠΕΝ. Οι κόλποι του πάλαι πότε μεγάλου δεξιού κόμματος μολύνθηκαν ακόμη με την εισροή ατόμων από το πατριωτικό Δίκτυο 21 με χαρακτηριστικότερες προσωπικότητες, τον σύμβουλο του πρωθυπουργού και εμπνευστή της θεωρίας των δύο άκρων Χρύσανθο Λαζαρίδη και τον ακροδεξιό δικηγόρο Φαήλο Κρανιδιώτη. Οι εσωκομμάτικες σχέσεις της Ν.Δ. μετά τις εισροές αυτές κρέμονται από τεντωμένο σκοινί και ουκ ολίγες φορές έχουν ακουστεί δυσαρέσκειες από τα φιλοκαραμανλικά μέλη της.

Τα μέλη της Ν.Δ. προβάλουν απροκάλυπτα και στο διαδίκτυο της ακροδεξιές και ναζιστικές τους απόψεις. Μία γρήγορη  περιήγηση στα προφίλ τους στα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να δείξει πολλά. Χαρακτηριστικά παραθέτω το παρακάτω πόστ της Χριστίνας Σιδέρη, υποψήφια για την πολιτική επιτροπή του κόμματος.

"Σοβαρές" απαντήσεις...Περισσότερες ιστορίες για τη Σιδέρη εδώ.

Μιλώντας για διαδίκτυο δεν πρέπει να αγνοήσουμε τη δράση  του γραφείου τύπου της ΝΔ του οποίου ηγείται ο Γιώργιος Μουρούτης. Άτομο με επίσης ακροδεξιές θέσεις, που υπερασπίζεται φανατικά, μέχρι αηδίας το κόμμα του και άξια έχει αποκομίσει τον χαρακτηρισμό του Γκεμπελίσκου, μιας και η προπαγάνδα και η διαστρέβλωση είναι το μεγαλύτερο ατού του. Θεωρείται υπεύθυνος και της ιστοσελίδας της ομάδας αλήθειας της ΝΔ, ιστότοπος δεξιάς προπαγάνδας και χάλκευσης που διατήρησε το κόμμα για αρκετό χρονικό διάστημα. Ποτέ ωστόσο δεν έχει ομολογηθεί η άμεση σχέση με τη Ν.Δ. Την απαρνήθηκαν μάλιστα παρόλο που υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για την άμεση σχέση τους. Δεν είναι λίγες οι αναφορές στο πρόσωπό του Μουρούτη, τις καλές σχέσεις του ίδιου με τα μεγάλα Μ.Μ.Ε. και τη συνεχή του επικοινωνία με αυτά. Θα τον συναντήσετε κυρίως στο Twitter να καταριέται τον ΣΥΡΙΖΑ και κάθε λογής άνθρωπο που δεν αγαπά τον Σαμαρά επειδή έχει χάσει δουλειά, λεφτά και πεινάει. Μετά θα τον κατονομάσει λαϊκιστή.

Το προφίλ της παράταξης και ακόμη περισσότερο της κυβέρνησης διαμορφώθηκε έτσι στη σκιά των προσωπικοτήτων αυτών με τις περισσότερες αποφάσεις να περνάν από τα χέρια τους. Κάνοντας μία γρήγορη ανασκόπηση στο πρόσφατο παρελθόν μπορούμε να φέρουμε στη μνήμες μας κάποιες από τις χειρότερες και πιο αμαυρωμένες πτυχές της σύγχρονης μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Στην κορυφή πράξεις όπως οι συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, η κατάργηση του κοινοβουλίου και η λήψη αποφάσεων με το έτσι θέλω, η φίμωση της ΕΡΤ και η προσπάθεια φίμωσης και άλλων μέσων με άμεσες επιθέσεις, η διαχείριση του μεταναστευτικού με την ολοκλήρωση των σκοτεινών στρατοπέδων συγκέντρωσης από τον Δένδια και αποκορύφωμα τον θάνατο των μεταναστών στο Φαρμακονήσι και την επακόλουθη διαχείριση του ζητήματος από την κυβέρνηση, η απαγόρευση διαδηλώσεων, η τιμωρία ανθρώπων από τη δικαιοσύνη χωρίς στοιχεία και κυρίως λόγω της ιδεολογίας τους, ο φρικτός βασανισμός ανθρώπων και η δολοφονία άλλων σε φυλακές και όχι μόνο, η καλλιέργεια του κλίματος της τρομοκρατίας και της θεωρίας των δύο άκρων.

Η ΝΔ και συνεπώς η κυβέρνηση Σαμαρά -Ευάγγελε Βενιζέλε τα λέμε και για 'σενα...- που παραδόξως βρίσκεται ακόμη στην εξουσία και φανατικά τη διεκδικεί προσπαθώντας να αποτρέψει με οποιονδήποτε τρόπο την πτώση της, φαίνεται όχι μόνο να φλερτάρει με τη νεοναζιστική ιδεολογία. Τα ρατσιστικά παραληρήματα των μελών της, οι ακροδεξιές και αντικομμουνιστικές καταγεγραμμένες τοποθετήσεις, η υιοθέτηση μιας ακροδεξιάς ατζέντας, ο ανταγωνισμός με την Χ.Α. και η εφαρμοζόμενη πολιτική σκιαγραφούν μία κυβέρνηση και ένα κόμμα που όχι απλά δεν κατάφερε να αποτινάξει τον ναζισμό, όπως θέλησε να φανεί, αλλά με τις πράξεις του τον έφερε μέσα στην ελληνική κοινωνία και στον πυρήνα της ίδιας της παράταξης. Αυτή τη στιγμή του δίνει την ευκαιρία μάλιστα να πολλαπλασιάζεται με αριθμητική πρόοδο.

Μία κυβέρνηση που μέσα από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού εστιάζει στη δύναμη του έθνους με εμμονικό τρόπο που θεωρεί χρέος της να υπερασπιστεί την παραμονή της στη θέση αυτή μιλώντας ακόμη και για την θεόσταλτη αποστολή της και υπερασπίζοντας την με οποιαδήποτε δυνατή θυσία. Τι θα ζήλευε άραγε πραξικοπηματική χουντική κυβέρνηση που κάνει κατάληψη στην εξουσία; Τέτοιες κυβερνήσεις πάντως η ιστορία δείχνει οτι τις διώχνει ο λαός όπως και τον φασισμό. Κοιτώντας το πρόσφατο παρελθόν με την εφαρμοζόμενη πολιτική, σε συνδυασμό με τα πρόσωπα που απαρτίζουν την κυβέρνηση, τα λεγόμενα και τις πράξεις τους αλλά και αναλογιζόμενος την γνωστή πλέον σχέση με τη Χρυσή Αυγή, σίγουρα ο Μπάμπης Παπαδημητρίου μπορεί να νιώσει ικανοποιημένος και να επιβεβαιωθεί. Η "Σοβαρή" Χρυσή Αυγή είναι εδώ και λέγεται Νέα Δημοκρατία.

Οι πιπεριές στο Γκουαντάναμο

                                                          Robert Margetts, Red Hot Chili Peppers

Στις φυλακές του Γκουαντάναμο η μουσική δεν ηχεί το ίδιο στα αυτιά των κρατουμένων. Τραγούδια σε υψηλή ένταση και συνεχή επανάληψη για ολόκληρα εικοσιτετράωρα. Το μυαλό ατονεί, οι δυνάμεις και η θέληση υποχωρούν σταδιακά και οι κρατούμενοι καταρρέουν. Για αρκετά χρόνια, προκειμένου να βασανίσουν κρατουμένους, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι των φυλακών χρησιμοποιούσαν την τεχνική αυτή οδηγώντας τους ανθρώπους σε ψυχική κατακερμάτιση. Την έμπρακτη αντίθεση με τέτοιου είδους βασανιστήρια έχουν εκφράσει δεκάδες καλλιτέχνες αλλά και οργανώσεις όπως η Zero dB που έχει ταχθεί στην καταπολέμηση και την κατάργηση τους. Ο ίδιος ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. έχει εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεση του με την κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Γκουαντάναμο υποσχόμενος ότι θα τις κλείσει. Ωστόσο οι σκοτεινοί τοίχοι των φυλακών στέκονται ακόμη όρθιοι στοιχειώνοντας τους κρατουμένους και την ανθρωπότητα με τις ιστορίες βασανιστηρίων που εκτυλίσσονται εκεί πέρα.

Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τη χρήση της μουσικής τους στα πλαίσια των βασανιστηρίων αυτών, ο ντράμερ των Red Hot Chili Peppers Chad Smith, σχολίασε εκφράζοντας τον θυμό του και την αντίθεση του. Αρκέστηκε να δηλώσει οτι ενοχλήθηκε στεναχωρήθηκε από την αποκάλυψη γιατί η μουσική της μπάντας του είναι πιο χαρούμενη και θετική όπως δήλωσε. Δεν φάνηκε να τον αγγίζει το γεγονός ότι κάποιοι βασανίζονται με τέτοιες απάνθρωπες μεθόδους και δεν εξέφρασε κάποια ένσταση για τις φυλακές. Απλά αρκέστηκε να πει ότι δεν μπορεί να φανταστεί πώς χρησιμοποίησαν τη μουσική τους και ότι αυτό είναι πολύ άσχημο.

Λαμβάνοντας υπόψιν και τη συμμετοχή των Red Hot Chili Peppers στην προώθηση της υποψηφιότητας του Μπάρακ Ομπάμα και την καθαρότατη στήριξή του στις εκλογές, αναρρωτιόμαστε ποια θα είναι και η επίσημη θέση του συγκροτήματος απέναντι όχι μόνο στη χρήση της μουσικής τους αλλά και στα ίδια τα βασανιστήρια. Θα έκαναν άραγε κάποια κίνηση αντίθετη με αυτή της κυβέρνησης των Η.Π.Α. που φαίνεται να δείχνει απάθεια απέναντι στο ζήτημα για προφανέστατους λόγους; Παλιότερα συγκροτήματα είχαν τη δύναμη να ξεκινούν κινήματα, επαναστάσεις και να ρίχνουν κυβερνήσεις όχι να χαϊδεύουν αυτιά εκφράζοντας απλά τη δυσαρέσκιά τους. Αναμένουμε...

Προς το παρόν ένα μουσικό διάλειμμα βασανιστηρίων: 

Βγήκαμε στις αγορές!

Μετά από τις προσπάθειες και τις θυσίες του ίδιου του Ελληνικού λαού η Ελλάδα επιτέλους ξαναβγήκε στις αγορές! Μετά από 4 χρόνια έλλειψης της Ελληνικής παρουσίας επιτέλους κάθε Έλληνας μπορεί να καμαρώσει με περηφάνια τα ομόλογα του κράτους να αγοράζονται από ξένους επιχειρηματίες, επενδυτές και το χρήμα να ρέει άφθονο ξανά στον τόπο αυτό. 

Τελικά όλοι τώρα βλέπουν τη σημασία του έργου της κυβέρνησης Σαμαρά, άλλα και των προηγουμένων. Καλά μας έλεγαν λαϊκιστές! Άμα δεν τρώγαμε κάνα μπουκέτο από τα ΜΑΤ, άμα δε μας βίαζαν με κλοπ και άμα δε μας απαγόρευαν να διαδηλώσουμε που θα βρισκόμασταν τώρα; Ε; Άμα δεν κυνηγούσαν κάναν μετανάστη, άμα δε δημιουργούσαν κλίμα τρομοκράτησης κατά της αριστεράς στη χώρα, άμα δε βασάνιζαν κανέναν που θα είμασταν; Ε αχάριστα πλάσματα; Τώρα όλοι μπορείτε να βγείτε να απολαύσετε την έξοδο της χώρας στις αγορές. Όσοι μάλιστα ανήκατε σε σώματα ασφαλείας θα πάρετε και το κατιτίς σας να το γλεντήσετε βρε αδερφέ! Τρελάθηκε το αφεντικό και μοιράζει πεντακοσάρικα αβέρτα κουβέρτα!

Περάσαμε πολλά, αυτοκτόνησαν πολλοί, πέθαναν κι άλλοι, πείνασαν ακόμη περισσότεροι, έχασαν δουλειά και σπίτι χιλιάδες αλλά τώρα όλοι θα γιορτάσουμε την έξοδο της ελλάδας. Περασμένα ξεχασμένα. Γι' αυτό βγείτε με τα ΜΑΤ στη Ερμού και αγοράστε άφοβα! Κι άμα δεν αγοράζετε ξέρετε τι θα ακολουθήσει... Όλοι μαζί χέρι-χέρι, δακρυγόνο-δακρυγόνο και κλοπ με κλοπ θα το γλεντήσουμε. Και τις καθαρίστριες που δήραμε τον προηγούμενο μήνα θα τις επαναπροσλάβουμε να καθαρίσουν τα χρήματα στους δρόμους. Κατακλυσμός μιλάμε. Όλοι θα κερδίσουν από τα νέα δάνεια που θα προσάψει η κυβερνησάρα μας, ανεβάζοντας τα χρέη και ταΐζοντας τράπεζες και επιχειρηματίες. Ο Σαμαράς γεννάει και χέζει χρήματα τώρα πριν τις εκλογές και δεν υπολογίζει τίποτα.

Ποιος Μπαλτάκος; Ξεχάστε τα αυτά! Ποιες διεθνείς εφημερίδες που μιλάνε για διαπραγμάτευση χρέους και έξοδο από Ε.Ε. και Ευρώ; Ποιος ΣΥΡΙΖΑ και ποια δημοψηφίσματα για επιστροφή στη Δραχμή; Όλοι τώρα θα περνάνε καλά! Θα γίνουμε κι εμείς Ελβετία, με βασικό τουλάχιστον στις 3.000 ευρώ!

Στις σκιές της παρέλασης

Η φετινή παρέλαση της 25ης Μαρτίου στέφθηκε κι αυτή με τεράστια επιτυχία. Στους δρόμους είχαν κατεβεί περίπου 3.000 αστυνομικοί που προφύλαξαν τον κόσμο από τυχόν βάνδαλους που θα ήθελαν να βεβηλώσουν την μοναδική αυτή στιγμή εθνικής περηφάνιας. Κορυφαία στιγμή της ημέρας, ο λόγος του Κάρολου Παπούλια, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε ό,τι όπως οι ήρωες μας πάλεψαν τότε κατά του τούρκικου ζυγού, έτσι κι εμείς σαν λαός, αλλά κυρίως η μαχητική κυβέρνηση Σαμαρά που στηρίζει με κάθε τρόπο, θα πρέπει να συνεχίσει τον μαχητικό αγώνα που έχει δώσει μέχρι στιγμής, πάντα για το συμφέρον του Ελληνικού λαού.

Το εορταστικό κλίμα της ημέρας, το οποίο γιόρτασαν πολίτες, κάγκελα και ΜΑΤ αγκαλιά, φρόντισαν να μεταφέρουν και τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. τονίζοντας την συγκίνηση του να παρακολουθεί κανείς την παρέλαση από τα 100 μέτρα, πίσω από κλούβες και με αποκλεισμένους όλους τους δρόμους. Φήμες λένε ότι τα κάγκελα τοποθετήθηκαν για να μεταφέρουν το αίσθημα τις σκλαβιάς που βίωναν οι πρόγονοι μας, μιας κι εμείς απολαμβάνουν όλες τις ελευθερίες και τη ζωή στο έπακρο. Πάντως περίμενα να ακούσω και τίποτα για τον εθνικό ευεργέτη μας, το Βαρδή Βαρδινογιάννη αλλά ούτε καν. Δεν ακούστηκε κάτι για πιθανή χρηματοδότηση της παρέλασης από τον μεγάλο επιχειρηματία όπως έγινε μερικούς μήνες πριν, την 28η Οκτωβρίου, ωστόσο η κυβέρνηση φρόντισε να του κάνει ένα δωράκι για τη μεγάλη του προσφορά στη χώρα εκμεταλευόμενη το πρωτογενές πλεόνασμα και την νέα ώθηση που πήρε η οικονομία.

Το νέο πάντως αυτό τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε., που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Βαρδινογιάννη και της υπόλοιπης παρέας των μεγαλοκαρχαριών δε το μετέφεραν στον ελληνικό λαό. Η κυβέρνηση με μία τροπολογία που ψηφίστηκε στη βουλή, την οποία προσπαθούσε επί μήνες να περάσει συναντώντας κυρίως τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, κατάφερε να χαρίσει στον κ. Βαρδινογιάννη, τον Λάτση αλλά και άλλους επιχειρηματίες τουλάχιστον 1,2 δις ευρώ. Η κυβέρνηση είναι τόσο μπροστά πλέον που μοιράζει λεφτά αβέρτα. Από την άλλη λέει να χαρίσει και στον Λάτση την περιοχή του Ελληνικού γιατί το παιδί μπορεί να μείνει παραπονεμένο καθώς όλο ο Βαρδής παίρνει τα καλά κομμάτια.

Κανείς όμως δε μίλησε γι' αυτά. Χάθηκαν όλα πίσω από τον εκκωφαντικό ήχο των αεροπλάνων που πέταξαν πάνω από την πρωτεύουσα κάνοντας ασκήσεις. Όλοι κοιτούσαν και χάζευαν με το στόμα ανοιχτό. Κάποιοι δεν είχαν να φάνε καν, αλλά ποιος νοιάζεται; Κάποιοι δεν έχουν σπίτι και δουλειά πια... Τα αεροπλάνα πάντως έπρεπε να πετάξουν όσα λεφτά κι αν χρειάστηκαν για καύσιμα. Ο Βαρδινογιάννης και ο Λάτσης θα πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν το κομμάτι τους όποιο κι αν είναι το τίμημα. Και η Ελληνική σημαία θα πρέπει να κυματίζει περήφανη στα μπαλκόνια όση ξεφτίλα κι αν υποστούμε ακόμη...

Nέο κόμμα από την Ελένη Μενεγάκη!

Δραματικές οι εξελίξεις στον πολιτικό χώρο με την αποκάλυψη βόμβα της ίδρυσης νέου κόμματος από την Ελένη Μενεγάκη. Ακολουθώντας τα βήματα του Σταύρου Θεοδωράκη, η Ελένη μετά από όχι και πολύ σκέψη προχώρησε στην ανακοίνωση του κόμματος της που θα εντάσσεται στον χώρο του κέντρου της κεντροασριστεράς στοχεύοντας να φέρει την πλήρη ισορροπία στον πολιτικό σκηνικό με τις ανατροπές που προέκυψαν από την ίδρυση του "Ποταμιού".

Τους βαθείς φόβους του για την απειλή της Μενεγάκη εξέφρασε ο Θεοδωράκης που βλέπει μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων που θα τον ψήφιζε να αποχωρεί. Ο Σταύρος πάντως δηλώνει ότι θα συνεχίσει ακάθεκτος και με ηθικό ακμαιότατο την προεκλογική του περιοδεία άσχετα με το που αυτός δεν έχει βυζιά.

Από τη άλλη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε πλήρη απόγνωση καθώς τα ποσοστά πέφτουν μέρα με τη μέρα κατακόρυφα και ο Βενιζέλος πιθανότατα δε θα μπορεί να μπει στη βουλή μετά τις επερχόμενες εκλογές. Φήμες λένε ότι από την σταναχώρια του χτυπάει 20 γυρόνια παραπάνω την ημέρα (πληρωμένα από τον πρϋπολογισμό της βουλής εννοείται) και ότι ήδη δυσκολεύται να περάσει την κεντρική είσοδο. Με την συμμετοχή της Μενεγάκη στις εκλογές, που θα πάρει με το μέρος της το 90% των παππούδων που θα τους ψήφιζαν, τα πράγματα προβλέπονται δύσκολα  για την κυβέρνηση.

 Εν όψει της προεκλογικής περιόδου εικάζεται ότι Σαμαράς και Βενιζέλος ετοιμάζουν φωτογράφηση όπου θα βυζαίνουν την Μενεγάκη ώστε να ανεβάσουν τα ποσοστά τους ή έστω να έχουν την εύνοια της ώστε να πιαστούν γερά από κάπου και να σωθούν. Τα βυζιά της εννοώ. Ο Σταύρος Θεοδωράκης μάλλον θα τον παίζει μόνος του στη γωνία.