Η Ελλάδα σε οικονομική κατοχή

Η δημοκρατία σε αδιέξοδο.

Κάτι άκρως αποκαλυπτικό παρατηρείται στην πολιτική σκηνή της χώρας μας και συνάμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση τις τελευταίες ημέρες. Μετά την αλλαγή της σκυτάλης στα κυβερνητικά έδρανα φάνηκαν να αλλάζουν πολλά όσον αφορά τις διεκδικήσεις της χώρας μας. Φάνηκε πρώτα από όλα πως οι πολιτικοί που μας εκπροσωπούσαν δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μερικοί υποτακτικοί που έσκυβαν το κεφάλι είτε στο πρώτο «Forget it Yiannis» που άκουγαν, όπως έγινε στην περίπτωση του κ. Στουρνάρα, είτε στην πρώτη εφημερίδα που θα τους που θα σήκωναν οι Ευρωπαίοι για να τους χτυπήσουν στο κεφάλι, βλέπε Βενιζέλος. Ο Ελληνικός λαός είπε τη γνώμη του για τους πολιτικούς αυτούς και την υποτακτικότητα τους. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση όμως, τους εταίρους μας, μάλλον η γνώμη μας ήταν διαφορετική μέχρι στιγμής...

Κάτι λείπει από τις πλατείες.

Κάτι αλλάζει στους δρόμους και στις πλατείες...

Φωτογραφίες: Γιώργος Οικονομίδης

Μέχρι και λίγους μήνες πριν ο λόγος για τον οποίο θα πραγματοποιούνταν κάποια πορεία ή συγκέντρωση είχε να κάνει με συγκεκριμένες αιτίες και επακόλουθα, είχε συγκεκριμένους σκοπούς. Οι απολύσεις, η λιτότητα, η εξαθλίωση που βίωσε ο ελληνικός λαός τα 5 χρόνια του μνημονίου, αποτελούσαν ένα δείγμα των λόγων για τους οποίους ο κόσμος κατέβαινε στους δρόμους για να διεκδικήσει τα αυτονόητα.

Η εικόνα που είχαν οι περισσότεροι για τις πορείες και τις διαδηλώσεις είναι συνηθισμένη. Η πολιτεία και τα Μ.Μ.Ε. έχουν καταστήσει δεδομένες κάποιες καταστάσεις, με τις πορείες να έχουν υποστεί ένα είδος δαιμονοποίησης με τον τρόμο να τις περιβάλλει.

Έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας!

Το σίριαλ του φετινού μετεκλογικού χειμώνα.

Οι εκλογές πέρασαν, έχουμε νέα κυβέρνηση και πλέον περνάμε σε μία φάση εκπλήρωσης των λεγομένων τόσο αυτών που κάθισαν στα έδρανα της κυβέρνησης, όσο και αυτών που είναι πλέον στην αντιπολίτευση. Όπως πάντα  κατά την προεκλογική περίοδο οι πολιτικοί του τόπου αυτού προέβησαν σε μεγαλοπρεπείς και πολλές φορές αθυρόστομες δηλώσεις, προβλέψεις και υποσχέσεις. Οι εκλογές αυτές χαρακτηρίστηκαν - όχι άδικα – οι κρισιμότερες της μεταπολίτευσης,  με τα κομματικά επιτελεία να είναι έτοιμα να συγκρουστούν με τις αντίπαλες παρατάξεις επιστρατεύοντας οποιοδήποτε μέσο διέθεταν για να προβάλουν τους εαυτούς τους σαν εγγυητές της ομαλότητας και τους αντιπάλους τους, κατά κύριο λόγο τον ΣΥΡΙΖΑ, σαν παράγοντες αποσταθεροποίησης και καταστροφής. Στο μυαλό όλων των πολιτών κυριαρχεί ένα ερώτημα τώρα: Πώς θα εξελιχθούν πλέον τα πράγματα; Θα  εκπληρωθούν οι ανησυχίες και οι φόβοι κάποιων;

Εσείς κυρία Γιάννα είστε Charlie;

Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την πολύνεκρη επίθεση στο περιοδικό Charlie Hebdo, που όχι μόνο στοίχισε τη ζωή σε 11 άτομα αλλά αποτέλεσε κι ένα τεράστιο πλήγμα στην ελευθερία του τύπου ταρακουνώντας ολόκληρο τον κόσμο. Στην ελληνική πραγματικότητα παρά τα αρχικά κροκοδείλια δάκρυα πολλών δε φαίνεται να άλλαξαν και πολλά. Μόνο που στην χώρα μας οι επιθέσεις κατά του τύπου δε γίνονται (στις περισσότερες περιπτώσεις) με σφαίρες αλλά με αγωγές και μηνύσεις...

Μου λείπει ο Σαμαράς.

Μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τίποτα δε μοιάζει ίδιο στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας. Τα πράγματα φαίνονται να πηγαίνουν αρκετά καλά κι ένας αέρας αλλαγής και αισιοδοξίας διαπνέει τους πολίτες και τη χώρα. Για πρώτη φορά μετά απο 5 χρόνια η Ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να διαπραγματεύεται πραγματικά με τους εταίρους της και να διεκδικεί τα συμφέροντα της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Ο Αλέξης Τσίπρας μέχρι στιγμής φαίνεται να  τηρεί τις προεκλογικές του δεσμεύσεις και δεν αποτελεί ένα παράδειγμα πολιτικού σαν αυτούς που πέρασαν τα τελευταία 30 χρόνια από τη χώρα που την επομένη των εκλογών ξεχνούσαν τις δηλώσεις και τις υποσχέσεις τους.

Σε αυτό το σημείο θέλω να δηλώσω πόσο μου λείπει ο Αντώνης Σαμαράς. Και νομίζω οτι δεν είμαι ο μόνος. Προχτές έγινε η πρώτη πορεία επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και δεν πραγματοποιήθηκε ούτε ένα επεισόδιο. Η αστυνομία ήταν άοπλη και πίσω από της κλούβες της ενώ οι συμμετεχοντες στην πορεία έδειχναν απελπισμένοι που δε μπόρεσαν να παίξουν κάνα μπουκέτο με τους φίλους τους  τους μπατσους. Ή έστω να φάνε κανένα δακρυγόνο βρε αδελφέ. Πού είναι τώρα η κυβέρνηση Σαμαρά να δείνει εντολές αβέρτα εξ ονόματος του πρωθυπουργού.

Νέα τρομοκρατία

Η πτώση της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά και του Ευάγγελου Βενιζέλου ήταν κάτι το λίγο-πολύ αναμενόμενο. Η προσπάθεια σπίλωσης και λασπολογίας κατά των πολιτικών τους αντιπάλων και κυρίως του Σύριζα κατά την προεκλογική περίοδο, ήταν κάτι το επίσης αναμενόμενο. Η Nέα Δημοκρατία και το Πασοκ είχαν φροντίσει εξάλλου όλα αυτά τα χρόνια να έχουν στο πλευρό τους κάποιους σημαντικούς συμμάχους για να το καταφέρουν αυτό. Φρόντισαν επίσης μέσω των συμμαχιών να προστατεύσουν τα κεκτημένα τους με οποιονδήποτε τρόπο. Ακόμη κι αν χρειαζόταν να μετατραπούν σε σύγχρονους πατέρες της προπαγάνδας, ταυτιζόμενοι με τον Γκέμπελς της ναζιστικής γερμανίας ακόμη κι αν χρειαστεί να γίνουν αυτό για το οποίο κατηγορούν τους αντιπάλους τους. Τρομοκράτες.

Τιμώντας την αλήθεια

Έκπληκτο το πανελλήνιο παρακολούθησε την συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στην ΝΕΡΙΤ. Η έκπληξη βέβαια δεν προήλθε από κάποια δήλωση του πρωθυπουργού...Αυτό νομίζω ότι ήταν αναμενόμενο. Η έκπληξη προήλθε από το γεγονός ότι η συνέντευξη δεν ήταν...συνέντευξη, άλλα ένα ακόμη διάγγελμα του Αντώνη Σαμαρά με δύο διακοσμητικούς δημοσιογράφους για να φανεί σαν κάτι τέτοιο μιας και όλοι φαίνεται να έχουν ξεχάσει τι είναι αυτό που λέγεται συνέντευξη και πώς γίνεται.

Ο μύθος των Χριστουγέννων

Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ’ τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ’ ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι’ αμεριμνησία.

Ούτε για τα παιδιά, δεν έμειναν τα σύμβολα ανέγγιχτα. Κι αυτά ακόμη προσπαθούν να ονειρεύονται μέσα από τις εφιαλτικές ειδικές εκπομπές της τηλεόρασης, κι από ένα σπίτι που τις μέρες αυτές, δεν έχει να προσθέσει κανένα αληθινό αγαθό, ούτε υποδομή για μια γενναία ονειροπόληση -ονειροπόληση ενός κόσμου ιδανικού, που να τον κυβερνάει ο Χριστός και οι Άγιοι του, με αρχηγό τον Αη Βασίλη. Ιδιαίτερα στον τόπο μας, τα Χριστούγεννα γίνανε μέρες συναλλαγής και αυτοϊκανοποίησης. Ευκαιρία για μια ευρωπαϊκή παράσταση...

Η γέννηση του Χριστού παραμένει πια μια επέτειος άγονη και χωρίς αίσθημα. Και η Αθήνα, σαν καπνιστό τσουκάλι οινομαγειρείου χωρίς φωτιά και θέρμανση, ζεί την αγιότητα των ημερών, σκυθρωπά, άχαρα και κουρασμένα. Οι δρόμοι σκοτεινοί, φαντάζουν απείρως σκοτεινότεροι έτσι καθώς περιέχουν ολοένα και περισσότερο, αναίδεια, αναπηρία και ανανδρία.

Η δυστυχία ολοφάνερη στα μάτια των γερόντων, που φεύγουν κάθε μέρα από κοντά μας θλιμμένοι κι απροστάτευτοι, γνωρίζοντας καλά πια πως γεννήσανε λειψούς ανθρώπους και πολύ χιόνι, που ατέλειωτα θα τους σκεπάζει στους αιώνες. Τα κάλαντα, τα δώρα και οι αγιασμοί, δεν πείθουνε κανένα ότι προσφέρουνε αγάπη και παράδοση. Μόνο τα πρόσωπα μερικών παιδιών και μερικών γριών που περιφέρονται θλιμμένες, είναι ότι διαθέτει ο κόσμος μας, για ν’ αγαπάς τις μέρες τούτες.

Μ.Χ. Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 1978

Η γέννηση του Χριστού και οι αμαρτίες των νεαρών μαθητών όταν παραβιάζουν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας (απόσπασμα). Τα σχόλια του Tρίτου

Πηγή: http://www.manoshadjidakis.gr/

Τα "λεφτά" αισθήματα των Μ.Μ.Ε.

Σενάρια τρόμου για την επόμενη ημέρα στην περίπτωση μη εκλογής προέδρου από την παρούσα βουλή. Χάος στην χώρα σε περίπτωση εκλογής του ΣΥΡΙΖΑ. Ιπτάμενοι αναρχικοί που κάνουν παρκούρ στα μπαλκόνια σπέρνοντας την καταστροφή στην Αθήνα. Ειρηνικοί αστυνομικοί προσπαθούν να επαναφέρουν την τάξη. Που ακόμα ακόμα έχουν ανθρώπινο πρόσωπο και προσπαθούν γι' αυτό να "απεγκλωβίσουν" τους δυστυχισμένους Σύριους πρόσφυγες από την πλατεία συντάγματος(!). Και το κερασάκι στην τούρτα, μία σαΐτα που από τρολ γίνεται είδηση για κάποιους...

Το τοπίο της ενημέρωσης διαμορφώνεται κάπως έτσι στην ελλάδα. Όχι αποκλειστικά αυτές τις ημέρες εννοείται. Σουρεαλιστικές ειδήσεις υστερίας παράνοιας και προπαγάνδας παρακολουθήσαμε εκατοντάδες φορές τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικό η εκστρατεία τρόμου κατά του Σύριζα για άλλη μία φορά στις ευρωεκλογές που πέρασαν. Σενάρια απόλυτης καταστροφής είχαν κατακλύσει τους δέκτες και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων για άλλη μια φορά. Το ίδιο παρατηρείται και σήμερα με την απόλυτη παράνοια ξεχειλίζει στους δέκτες και τα στόματα των "μεγάλων" δημοσιογράφων που απεγνωσμένα προσπαθούν να σώσουν ο,τι μπορεί να σωθεί πια.

"Βασίλης Κικίλιας για να ξεβρωμίσει ο τόπος!"

Σήμερα τα ξημερώματα η ελληνική αστυνομία προχώρησε σε μια επιχείρηση σκούπα διώχνοντάς τους Σύριους πρόσφυγες από την πλατεία συντάγματος, όπου και πραγματοποιούσαν την καθιστική τους διαμαρτυρία διεκδικώντας άσυλο από την ελληνική πολιτεία. Με εντολή του υπουργού δημόσιας τάξης Βασίλη Κικίλια, οι Σύριοι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν αλυσοδεμένοι και χωρίς τα παπούτσια τους, μέσα σε κλούβες, ενώ τους έσπρωχναν βίαια τα ΜΑΤ.

Προφανώς και οι αστυνομικοί ανυπομονούσαν να δείξουν στους Σύριους πρόσφυγες το μέρος που θα περάσουν τα φετινά τους Χριστούγεννα. Από τον ενθουσιασμό τους άρχισαν να τους κλωτσάνε ενώ για να εκδηλώσουν την χαρά και την αλλαγή που θα έρθει στη ζωή τους τσάκισαν και πέταξαν όλα τα υπάρχοντα τους στην άκρη, δηλώνοντας πώς πλέον θα γίνει μία νέα αρχή στη ζωή τους.